ဘယ္လုိ အဇၹဳတၱေတြလဲ
လူတစ္ေယာက္က ....... တစ္ေယာက္ကုိ
ေလးျမတ္ဖုိ႔ ..........
စာနာတတ္ဖုိ႔ .......... ဆုိတဲ့
(စစ္မွန္တဲ့) ေလာက ဓမၼတရားေတြဟာ
ျမင့္မားသူေတြၾကား ဆိတ္သုန္းၿပီး ........
နိမ့္ပါးသူေတြၾကား ေခါင္းပါးေနၾက ......
ရႈံးနိမ့္ေနႏွင့္ၿပီးသား လူကုိပဲ
အျပစ္ေတြပံုခ် ဘယ္သူက မွားလဲ
(ခင္ဗ်ားတုိ႔) မဆန္းစစ္ၾကေတာ့ဘူးလား ...... ။
လူေတြကလည္း ခက္တယ္ .......
ငါ့ကုိယ္ငါ ........ အုပ္ခ်ဳပ္
ငါ့အလုပ္ ......... ငါလုပ္ေနတာေတာင္
(သူက) ငါသာလွ်င္ ....... အရွင္တဲ့ ........
လက္တစ္ျဖစ္စာေတာင္ မရွိတဲ့
(ဘယ္သူမွ အပ္ႏွင္းမထားတဲ့) အာဏာေတြကို အသံုးခ်
ကုိယ့္အတၱကုိယ္ ေရွ႕တန္းတင္ၾကတာေတာ့
မင္းတုိ႔ ရူးလြန္းပါတယ္။
ေရႊနဲ႔ဆက္၀ယ္လုိ႔မရတဲ့
ေနာက္ဆံုးကလူရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳကုိ
ခါးသီးစြာခံစား
ေရွ႕ကလူေတြ ျပဳသမွ်
ေခါင္းငံု႕ခံေနရေတာ့မွာလား ......
ေဟာ ဒီမွာ ...... ငါဆုိတဲ့ေကာင္
ရာဇ၀င္ေတြေတာင္ စုတ္ျပတ္ေနၿပီ .........
ေျမနိမ့္ရာလွံစုိက္ ဆုိတဲ့စကား
ငါ ....... ႏႈတ္ခမ္းကုိက္ၿပီး
စဥ္းစားဖူးတယ္ ..........
အေတြးထဲ တစ္ေရးေရးနဲ႔
တျဖည္းျဖည္း သိလာေတာ့
ထိခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ
ေဟာဒီေကာင္ရဲ႕
ရင္ဘက္မွာ ......
(နာၾကည္းခ်က္) ခံစားခ်က္ေတြကို
စကားလံုး ေတြအျဖစ္ ေဖာက္ခြဲ
ငါ ..... (အဆံုးတုိင္) ရဲခဲ့ၿပီ ........
(ငါ) ခံုမင္စြာ ႏွစ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့
ကဗ်ာ အပိုင္းအစေတြထဲက
ေဟာဒီ စာသားေလးလုိေပါ့ .......
“ ႏွစ္ဖက္သြား ဓါးတစ္လက္လုိ
ၿပိဳးျပက္၀င္းဖိတ္
သုညဂူမွာလည္း
ငါ ..... ေမွးအိပ္ခဲ့ၿပီးၿပီ ........ ” ။
ငါ့ရွင္တုိ႔က ........ ဘာလဲ
ငါက ........... ဘာလဲ
နာမည္တူေတြ ေျမႀကီးေပၚပစ္ခ်ၿပီး
လွလွပပ ၿပိဳင္ရဲပါတယ္။
တစ္ေန႔ေတာ့ေတြ႔မယ္ ........... ။
တစ္ေန႔ေတာ့ေတြ႔မယ္ ..................... ။
တစ္ေန႔ေတာ့ေတြ႔မယ္ ..................................... ။
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.