အိပ္မရတဲ့ '' ည ''

ေတြေ၀ ေငးေမာ

ေဆြးလ်တဲ့ စိတ္နဲ႔

သူနဲ႔မနီးတဲ့ ခြဲခြာညမွာ

ငါ့ အခန္း ျပတင္းတံခါးကို

ညၾကယ္ေတြနဲ႔ အတူ

ေလေျပ တုိးေ၀ွ႕ .........



ေမတၱာသေခ်ၤ

အလြမ္းအိပ္ရာေပၚမွာ

လူလြန္႔ တြန္႔ေၾက

ဂဏာမၿငိမ္မႈရဲ႕

အလြမ္း စိတ္ကူး

ညရဲ႕ အဇၹ်တၱထဲမွာမွ

တထိန္ထိန္ တညီးညီး

ေတာက္ေလာင္ေနတယ္ ......



အင္း ...... (သက္ျပင္းခ်သံ)

သိစိတ္ရဲ႕ အျပင္တစ္ဖက္မွာ

ဘာလုိ႔မ်ား ...

တစ္ရိႈက္မက္မက္

နာက်င္ခံစားေနရပါသလဲ .......

ေသာင္းက်န္းျမဴးတူး

လြမ္းစိတ္တစ္၀က္နဲ႔

အိပ္ပ်က္ညကုိမွ

အဒြန္႔ရွည္တည္တံ့ေနမိပါသလဲ ....



ေၾသာ္ ....... ခက္ေတာ့... ခက္ရခ်ည့္

ငုိခ်င္ေနပါတယ္ဆုိမွ

ၾကယ္ေတြက လက္တုိ႔

ညအေမွာင္က ဟားတုိက္ေနတယ္ ....



အလြမ္းကို ပံုႀကီးမခ်ဲ႕ဖုိ႔

သနားဂရုဏာေပးခဲ့မယ္ဆုိရင္လည္း ....

သတိရျခင္းရဲ႕ အကုိင္းအခတ္ေတြျဖန္႔မုိးတဲ့

ထာ၀ရ ေစာင့္စားေနမႈကေတာ့

တိတ္ဆိတ္ျခင္း အေႏွာင္အဖြဲ႕က လြတ္ေျမာက္ၿပီး

(အတိတ္ညေတြမရွိဘဲ)

အသစ္တစ္ဖန္ ျပန္ေတြ႔အံုး .....

အညတရတည္းဟူေသာ

ေႏွာင္ႀကိဳး

ငါ ......

ျဖတ္လုိ႔ မရုန္း ႏုိင္ ။ ။ ။

နာမည္ မေပးရေသးေသာ ကဗ်ာေဟာင္း တစ္ပုဒ္ ........

ေကာင္းေသာ အခ်စ္မွာ

ေမြ႔ေလ်ာ္ေသာ

မ်က္၀န္းတစ္စံု (တဖ်က္ဖ်က္ေတာက္ပလ်က္)

လင္းျပတ္ေရာင္ ထၾကြလႈပ္ရွားမႈေတြအလား .......

ငါ့ ႏွလံုးသားေကာင္းကင္ ကြဲအက္

ညေနခင္းရဲ႕ အာရံုဦးမွာ

ငွက္ေတြေတာင္ ေရာက္လာၿပီး

(မလုိတမာစိတ္နဲ႔၊ ကမ္းကုန္ေအာင္ ရက္စက္လုိေသာစိတ္နဲ႔)

ထုိးေဖါက္ၾက လိမ့္ မယ္ ။ ။



မြဲျပာျပာ

လွိဳ႕၀ွက္အတၱဆန္ေသာ

ထံုထုိင္းေသာတိမ္တုိက္မ်ား

ဖံုးလႊမ္းေနလည္း

ေမြ႔ေလ်ာ္ေသာ

မ်က္၀န္းတစ္စံု (တဖ်က္ဖ်က္ေတာက္ပလ်က္)

စိမ္းစုိေသာ

သစ္ေျခာက္ ရုိးတံ ေပၚ

တည္ ေနလိမ့္ ..... မယ္ ။ ။





ခပ္ရုိးရုိး အခ်စ္တစ္ခုပါ ....... ။



(ေလာကရဲ႕ ဆန္းၾကယ္ေသာ မ်က္လွည့္မဟုတ္တာ ခုိင္ခံ့ေသခ်ာတဲ့ )

ဖေယာင္းတုိင္တစ္တုိလုိ ဘ၀မွာ

ေမြ႔ေလ်ာ္ေသာ

မ်က္၀န္းတစ္စံု (တဖ်က္ဖ်က္ေတာက္ပလ်က္)

မီးလွ်ံေပၚ က .... ခုန္ .... ရင္း ။

( စိတ္ဆင္းရဲမႈ ၊ ယုတ္ညံ႔မႈ ၊ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ မပါဘဲ )

ႏွစ္သိမ့္ ေက်နပ္ ေန ပါ လိမ့္ ..... မယ္ ။



ေႏြဦးရာသီရဲ႕ ေကာင္းကင္ယံမွာ .......

မုိးသားတလိပ္လိပ္ ပိန္းပိတ္ေမွာင္ေသာ ညနက္နက္မွာ .......

ပထ၀ီေျမျပင္ရဲ႕ အဆီအႏွစ္မ်ားထဲမွာ .......

စိမ္းစုိလက္ဆက္ေသာ အသီးအရြက္မ်ားၾကားမွာ .......

ပ်င္းရိေလးတြဲ႕ျခင္း (အၿမဲတန္း) ကင္းရွင္းရာ အရပ္မွာ .......

ေလာကသံစဥ္နိမ့္ျမင့္ ျမဴႏွင္းနံရံမ်ား၏ အလြန္မွာ .......

ဘ၀ရဲ႕ အသြယ္သြယ္ ေကာက္ေကြ႔မႈေတြ ကင္းလြတ္ရာမွာ .......

လွပေသာ ေကာက္ေၾကာင္းေပၚမွာ .......

xxxx xxxxxxxxxxx .......

သစၥာမဲ့ေစေအာင္ ျဖားေယာင္ျမဴဆြယ္မႈေတြအလယ္မွာ .......

ျပည့္က်ပ္ေနတဲ့ အေသြး အသားထဲမွာ .......

xxxxx xxxxxxxxx xxxxx .......

xxxxxxxxxxxx .......

ငါ့

ခႏၵာကိုယ္ထဲက

( ရွင္းသန္႔စြာ ) ခုန္ထြက္လာတဲ့

xxxxxxx xxx xxxxxxx ......

xxxxx

ေမြ႔ေလ်ာ္ေသာ

မ်က္၀န္းတစ္စံု (တဖ်က္ဖ်က္ေတာက္ပလ်က္)

ပဂတိ ... တည္ ... ရွိေန ... ပါ ... လိမ့္ ... မယ္ ။ ။ ။





PS.(လြန္ခဲ့ေသာ ေလးငါးႏွစ္ခန္႔က ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေဟာင္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ။
အခုမွ ျပန္ေတြ႔လုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ ခံစားမႈမွ်ေ၀လုိက္ပါတယ္။ )